در باره اين درخت و این امام زاده آنقدر سخن گفته شده و كتاب نوشته شده که تقریبا جای شک و شبهه ای را باقی نمی گذارد که این ماجرا کاملا صحیح است علاوه بر آن که علمای بزرگواری چون مرحوم آغا بزرگ تهرانی در کتاب شریف الذریعه و نیز مرحوم آیه الله العظمی نجفی مرعشی در حاشیه بر عروه و ... این مطلب را نقل و تایید نموده اند.
البته توجه به این نکته لازم است که این مسئله نباید مبنای اعتقادی ما باشد چون حقانیت امام حسین آنقدر محکم است که نیازی به اثبات با این ادله ندارد اما این نشانه آنقدر جالب و حیرت انگیز است که به سادگی نمی توان از آن گذشت.
البته در روایات زیادی که از شیعه و سنی نقل شده مانند این جریان زیاد نقل شده مانند اینکه نقل شده است که در روز شهادت امام حسین هر سنگی را که بر می داشتند زیر آن خون بوده است و در روایات داریم که تربت اصل آن حضرت در روز عاشورا قرمز رنگ می شود.
اما توضیحاتی در مورد این امام زاده و درخت چنار آن:
بقعهی مطهر حضرت علیاصغر فرزند بلافصل امام موسی کاظم (ع) و درخت چنار مقدس روستای زرآباد همه ساله میزبان خیل عظیمی از زائران مشتاقانی است که برای زیارت و عزاداری گرد هم میآیند.
بر پایهی یک سنت دیرین هر ساله مردم روستای زرآباد و هزاران زائر و دستههای عزاداری، شب عاشورا گرداگرد درخت چنار خونباری که در صحن این امامزاده روییده، حلقه زده و با عزاداری و سینهزنی در اولین دقایق صبحگاه عاشورا چکیدن مایعی سرخفام از شاخسار این درخت را تماشا میکنند.
معاون فرهنگی و ارتباطات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان قزوین هم با اشاره به چنار خونبار زرآباد در الموت قزوین میگوید: این درخت هر سال در صبح عاشورا خونچکانی میکند. به همین دلیل عاشقان زیادی از سراسر کشور و هم چنین کشورهای مختلف جهان مانند پاکستان، هند، بحرین، افغانسان، کویت و امارات برای دیدن این درخت به این منطقه میآیند.
مرحوم آیة اللّه العظمى مرعشى نجفى در حاشیه عروه به هنگام بر شمردن خون هاى پاک مى نویسد:
همچنین است خونى که از درختى موجود در قریه زرآباد از توابع قزوین خارج مى شود.
شیخ آغا بزرگ تهرانی در قسمتی به نام چنار خونبار می نویسد:
در احوال درختی که گفته می شود از آن در روز عاشورای هر سال خون جاری می شود این درخت در زر آباد دهکده ای در هشت فرسخی قزوین است و در آن حرم یکی از اولاد ائمه (ع) واقع است.
به هر حال اشخاص و کتبی که این ماجرا و این معجزه را نقل کرده اند بسیارند که به بعضی از آنها اشاره می شود:
1ـ چنار خونبار: قوام الدين محمد بن مهدي حسيني سيفي قزويني ,متوفى 1150 هـ، این کتاب را برای سلطان حسين صفو ی نگاشته است.
2 ـ چنار خونبار: ميرزا مير رضا بن مير قاسم بن مير باقر بن مير جعفر كامل حسيني قزويني ,متوفى 1170 هـ. این کتاب مخطوط است.
3 ـ سفينة النجاة: ابن علي شيرازي، ص 144.
4 ـ مخزن البكاء: ملاّ محمد صالح بَرغاني قزويني ,متوفى 1271 هـ، ص 18.
5 ـ أسرار الشهادة: فاضل دربندي ,متوفّى 1285 هـ، ص 586 ، 628 , طبع حجريه.
6 ـ نفايس الأخبار: واعظ الاصفهاني, متوفى 1329 هـ، ص 343.
7 ـ منتخب التواريخ: محمد هاشم خراساني متوفى, 1352 هـ ، ص 132.
8 ـ بيان الفرقان: آية الله شيخ مجتبى قزويني.
9 ـ جواهر الكلام في سوانح الأيام: أشرف الواعظين ,متوفى 1361 هـ ، ص 514.
10 ـ مستدرك سفينة البحار: شيخ علي نمازي شاهرودي، الجزء 5 ، ص 364.
11-سرزمين قزوين : دكتور پرويز درجاوند، ص 241.
12 ـ برگي از تاريخ قزوين : مدرّسي طباطبائي.
13 ـ تعليقة العروة الوثقى: آية الله العظمى سيد شهاب الدين مرعشي نجفي, متوفى 1411 هـ، ص 63.
14 ـ الغاية القُصوى لمن رام التمسّك بالعروة الوثقى، الجزء الأول، ص 92.
15 ـ داستانهاى شگفت : آية الله سيد عبدالحسين دستغيب.
16 ـ الذريعة إلى تصانيف الشيعة: آية الله آقا بزرگ طهراني، الجزء 5 ، ص 308 ، والجزء 7، ص 278.
17 ـ مجله ميراث جاويدان , سال سوم ص 97 .
18ـ سيماى استان قزوين :عباس حاجي آقا محمدي، ص 146.
19-اجساد جاویدان , علی اکبر مهدی پور,موسسه نشر و مطبوعات حاذق, قم, چاپ دوم 1377 ه.ش ,صفحات 97-

ادامه مطلب