گموز مرکبات (پوسیدگی قهوه ای)

گونه های مختلف فیتوفتورا شدید ترین بیماری های خاکزی مرکبات را به وجود می آورند . این قارچ ها گسترش جهانی دارند و در مناطقی که باغات مرکبات آبیاری می شوند و یا بارندگی کافی دارند خسارت می زنند . بیماری های ناشی از گونه های موجب گیاهچه میری در خزانه ها و پوسیدگی طوقه ، و انگومک و پوسیدگی ریشه در خزانه و باغ می شود . پوسیدگی قهوه ای میوه که در باغ ها ایجاد می شود و تا هنگام بسته بندی توسعه پیدا می کند ، خسارات بیشتری به بار می آورد . با این حساب بیماری پوسیدگی قهوه ای (  گموز ) مرکبات را می توان یکی از بیماری های قارچی ناشی از گونه قارچی نامید .
 

به طور کلی این بیماری به طور رسمی در سال 1231 ش در کشور های آمریکا و ایتالیا گزارش شد و در ایران هم اولین گزارش رسمی به سال 1320 ش بر می گردد .
 

نشانه های بیماری
 

یکی از نشانه های بارز بیماری پوسیدگی طوقه گیاه است . آلودگی پیوندک ، نزدیک سطح خاک و ایجاد لکه هایی که از سمت پایین جوانه پایه مقاوم تا بالای تنه و شاخه های اصلی گسترش می یابد . لایه زاینده و پوست داخلی صدمه دیده اما لایه خارجی استحکام خود را حفظ می کند و از راه شکاف های کوچک به وجود آمده در آن انگوم های فراوانی را به خارج می تراود . انگوم مرکبات در آب قابل حل است و در مناطق نیمه گرمسیری بعد از باران های شدید از بین می رود اما در شرایط آب و هوایی خشک جنوب کشور روی تنه درخت باقی می ماند .
 

لکه های ایجاد شده دور تا دور تنه درخت را فرا می گیرد و لایه زاینده را از بین می برد و درخت به آهستگی از پای درمی آید . برگ های درختان به شدت آلوده ، سبز کم رنگ و رگبرگ هایشان زرد می شوند .

این نشانه تیپ بیماری است در حالتی که پوسیدگی گرداگرد بن تنه را فرا می گیرد ، چنانچه گسترش لکه ها متوقف شود یا قارچ بمیرد ، محل آلوده ی درخت با بافت پنبه ای احاطه می شود و کم کم التیام می یابد . قسمت های آسیب دیده معمولا بوی ترشی می دهد و ممکن است در آن ناحیه پوست سخت ایجاد شود . در خزانه نیز در مورد درختان جوان که قطر تنه آن ها کم است پوسیدگی به سرعت گرداگرد بن تنه ی درختان را فرا می گیرد و موجب انهدام آن ها می شود.